Zakenvervoer

Art 1 [boete 20.170 BEF 500 EUR]

Niemand mag tegen vergoeding vervoer van zaken over de weg verrichten met een motorvoertuig (of met een door afzonderlijke mechanische kracht voortbewogen voertuig *), tenzij speciaal voor dit voertuig werd afgegeven :

• ofwel een vergunning voor nationaal vervoer, geldig voor het vervoer binnen de grenzen van het grondgebied van de Benelux Economische Unie;
• ofwel een vergunning voor internationaal vervoer, geldig voor het vervoer dat de grenzen van het grondgebied van de Benelux Economische Unie overschrijdt.

De bovengenoemde vervoervergunningen worden afgegeven door de Minister die het wegvervoer onder zijn bevoegdheid heeft, of door zijn gemachtigde.

* opgeheven door het KB van 07-05-2002 - in werking 1 juni 2002

Art 2

Opgeheven

Art 3

Opgeheven

Art 3bis

In geval echter van ernstige verstoring van de markt van het wegvervoer kan de Koning, volgens de modaliteiten die hij vaststelt bij een in de Ministerraad overlegd besluit, na de Commissie voor wegvervoer te hebben gehoord, voor een periode van maximum zes maanden, de uitreiking van (...) vergunningen voor nationaal vervoer schorsen.

Art 4

Wanneer een vervoervergunning afgegeven werd voor een voertuig mag, ook al wordt het voertuig gebruikt voor een niet tegen vergoeding vervoer van zaken, het hoogste toegelaten nuttig laadvermogen ditgene niet te boven gaan dat op de vergunning is vermeld.

Art 5

§1 De vergunningen voor nationaal vervoer kunnen geweigerd, dan wel tijdelijk of blijvend worden ingetrokken, als de aanvrager of de houder:

1. Geen bedrijfzetel heeft of meer heeft in België ;
   
2. In België of in het buitenland, door een in kracht van gewijsde gegane rechterlijke beslissing veroordeeld werd wegens één van de misdrijven omschreven in boek II, titel III, hoofdstukken I tot V, en titel IX, hoofdstukken I en II, van het Strafwetboek, dan wel wegens overtreding van het bepaalde in deze wet of in de besluiten tot uitvoering ervan.Geen rekening wordt gehouden met:

1. voorwaardelijke veroordelingen in zover zij niet-uitvoering van de beslissing impliceren;
2. veroordelingen waarvoor de betrokkene eerherstel heeft verkregen.

§2 De vergunningen voor internationaal vervoer, te verrichten met in België ingeschreven voertuigen, kunnen geweigerd, dan wel tijdelijk of blijvend worden ingetrokken als de aanvrager of houder:

1. In één van de gevallen van §1 verkeert;
2. Geen houder is of meer is van op die voertuigen afgegeven vergunningen voor nationaal vervoer(...);
3. (...) niet of niet meer voldoet aan de voorwaarden gesteld inzake vakbekwaamheid.

§3 1° De vergunningen voor internationaal vervoer, te verrichten met in het buitenland ingeschreven voertuigen, kunnen worden geweigerd:
1. Bij toepassing van akkoorden die de Koning of de door hem daartoe aangewezen Minister sluit betreffende het verlenen van zodanige vergunningen, of bij toepassing van de bestaande akkoorden;
2. Bij ontstentenis van zodanige akkoorden.

2° De vergunningen voor internationaal vervoer te verrichten met in het buitenland ingeschreven voertuigen, kunnen bovendien geweigerd, dan wel tijdelijk of blijvend worden ingetrokken als de aanvrager of houder:

1. In België of in het buitenland, door een in kracht van gewijsde gegane rechterlijke beslissing veroordeeld werd wegens één van de misdrijven omschreven in boek II, titel III, hoofdstukken I tot V, en titel IX, hoofdstukken I en II, van het Strafwetboek, dan wel wegens overtreding van het bepaalde in deze wet of in de besluiten tot uitvoering ervan. Geen rekening wordt gehouden met:voorwaardelijke veroordelingen, in zover zij niet-uitvoering van de beslissing impliceren;veroordelingen waarvoor de betrokkene eerherstel heeft verkregen;
2. Niet of niet meer voldoet aan de voorwaarden gesteld inzake vakbekwaamheid.

Art 6

De Koning stelt een in Ministerraad beraadslaagd algemeen reglement vast voor de uitvoering van deze wet. Dit algemeen reglement bepaalt inzonderheid:

1° De voertuigen en het vervoer die eraan onderworpen zijn;

2° De voorschriften en modaliteiten betreffende de draagwijdte, de afgifte, de weigering, de geldigheid, de overdracht, de intrekking, de teruggave van (vervoervergunningen;) de openbaarmaking van hun afgifte, overdracht, intrekking of teruggave;

3° De vakbekwaamheid die van houders van een vergunning van internationaal vervoer wordt geëist; de Koning kan de bevoegdheid tot het bepalen van deze bekwaamheid aan de Minister overdragen;

4° De op de voertuigen aan te brengen bescheiden, herkenningstekens en opschriften;

5° De bevoegdheid, samenstelling en werking van een adviserende commissie voor wegvervoer.

6° De voorwaarden waaronder de vergunningen uitgereikt door de bevoegde autoriteiten of instanties van soevereine Staten en door internationale organisaties, kunnen gelden als vergunning voor nationaal vervoer, of als vergunning voor internationaal vervoer, en zulks onverminderd het bepaalde in de verordening (EEG) nr. 4059/89 van de Raad van de Europese Gemeenschappen, in haar opeenvolgend geldende versies, tot vaststelling van de voorwaarden waaronder niet in een lid-Staat woonachtige vervoersondernemers aldaar tot het binnenlands goederenvervoer over de weg worden toegelaten.

Art 7

Het in artikel 6 genoemde algemeen reglement kan eveneens vaststellen:

1° (opgeheven) <W 21-06-1985>

2° De voorwaarden waaronder het personeel dat deze voertuigen bestuurt, mag worden gebezigd;

3° De verzekeringsvoorwaarden waaraan tegen vergoeding te vervoeren zaken onderworpen zijn, alsmede de nodige vrijstellingen;

4° De voorschriften inzake bescheiden voor het vervoer van zaken tegen vergoeding;

5° De door de vervoerders te verstrekken statistische gegevens;

6° De voorschriften inzake de naleving door de vervoerders, van de internationale overeenkomsten betreffende verkeer en internationaal vervoer, zowel met betrekking tot het vervoer als tot het materieel;

7° Het tarief der ten bate van de Staat of van de erkende instellingen te heffen retributiën, tot gehele of gedeeltelijke dekking van de bestuurs-, controle- of toezichtskosten welke aan de toepassing van deze wet of van de ter uitvoering ervan vastgestelde reglementen verbonden zijn. De Koning kan de hem in 4°, 5° en 7° verleende bevoegdheid aan de Minister overdragen.

Art 8

De Koning kan, wanneer de omstandigheden zulks vereisen, voorschriften inzake prijzen en voorwaarden van het vervoer van zaken tegen vergoeding bepalen.(...) <Tweede lid opgeheven bij KBN239 31-12-1983, art. 2>

Art 9

Opgeheven

Art 10

§ 1. Overtreding van deze wet en van de besluiten tot uitvoering ervan wordt gestraft met gevangenisstraf van acht dagen tot zes maanden en met geldboete van vijftig frank tot tienduizend frank, of met één van die straffen alleen, onverminderd de eventuele schadevergoeding. De bepalingen van boek I van het Strafwetboek, waaronder ook hoofdstuk VII en artikel 85, zijn op die misdrijven toepasselijk. Onverminderd de bepalingen van artikel 56 van het Strafwetboek mag de straf, in geval van herhaling binnen twee jaar na de veroordeling, echter niet lager zijn dan het dubbele van de straf die vroeger wegens hetzelfde misdrijf is uitgesproken. De (politierechtbanken) nemen kennis van de in dit artikel bedoelde misdrijven.

§ 2. Echter, bij veroordeling wegens vervoer van zaken tegen vergoeding, verricht met een voertuig waarvoor geen vervoervergunning overeenkomstig de bepalingen van deze wet en de besluiten tot uitvoering ervan werd afgegeven:

1. Mag de straf niet lager zijn dan de correctionele straffen;
2. Kan de rechter de verbeurdverklaring of de tijdelijke oplegging van het voertuig bevelen indien het eigendom is van de dader, mededader of medeplichtige van het misdrijf; bij tijdelijke oplegging, stelt de rechter vast hoe lang deze zal duren en in welke garage het voertuig, op kosten en op risico van de eigenaar, aan de ketting zal worden gelegd. Gaat het echter om een in België ingeschreven voertuig dan kan de rechter, in plaats van de tijdelijke oplegging, bevelen dat de nummerplaat van het voertuig wordt ingetrokken voor een duur die hij vaststelt; in dit geval, moet die plaat bij de door de Koning aangewezen overheid worden ingeleverd, onder de voorwaarden en binnen de termijnen die hij bepaalt;
3. Heeft schadevergoeding, toegekend aan de burgerlijke partij, voorrecht op het voertuig dat voor het plegen van het misdrijf heeft gediend, indien het eigendom is van de dader, mededader of medeplichtige van het misdrijf. Dit voorrecht neemt rang in, onmiddellijk na het voorrecht bedoeld onder 5° van artikel 20 van de wet van 16 december 1851.

§ 3. In afwijking van artikel 43, eerste lid, van het Strafwetboek kan de verbeurdverklaring van het voertuig slechts in het onder 2 van § 2 van het tegenwoordige artikel bedoelde geval worden uitgesproken wegens overtreding van deze wet.

Art 11

§ 1. De Koning wijst de ambtenaren en beambten van de overheid aan die, benevens de officieren van gerechtelijke politie, belast zijn met het toezicht op de uitvoering van deze wet en van de krachtens deze wet genomen besluiten. De bevoegde ambtenaren stellen de overtreding vast door middel van processen-verbaal die kracht van bewijs hebben behoudens tegenbewijs. Een copie van deze processen-verbaal wordt aan de overtreders gericht binnen (vijftien) dagen na de vaststelling van de overtredingen.

§ 2. De bevoegde ambtenaren hebben toegang tot elk voertuig onderworpen aan de bepalingen van deze wet en van haar uitvoeringsbesluiten, behalve tot de voertuigen uitsluitend gebouwd voor personenvervoer. Zij hebben eveneens toegang tot alle lokalen en terreinen bestemd voor de beroepswerkzaamheden van de vervoerders alsook van hun opdrachtgevers

§ 3. De vervoerders van zaken met voertuigen waarvoor geen (...) vervoervergunning uitgereikt werd, en die er niet van vrijgesteld zijn overeenkomstig deze wet en haar uitvoeringsbesluiten, zijn er op vordering van de bevoegde ambtenaren toe gehouden het bewijs te leveren dat de vervoerde zaken hun eigendom of het voorwerp van hun handel, nijverheid of bedrijf zijn. <W 1991-05-21/49, art. 7, 002; ED : 01-12-1992>

§ 4. In geval van behoorlijk vastgestelde overtreding mogen de bevoegde ambtenaren, op kosten en risico van de eigenaar, overgaan tot beslagname op het voertuig waarmee de overtreding werd begaan.

§ 5. De bevoegde ambtenaren kunnen de bestuurders verplichten het gewicht af te laden waarvan vastgesteld werd dat het het maximum toegelaten nuttig laadvermogen overschrijdt. De overtreder blijft aansprakelijk voor de afgeladen zaken. In geval van twijfel omtrent het gewicht van de lading kunnen de bevoegde ambtenaren iedere nuttige verificatie verrichten en de vervoerder is ertoe gehouden eraan mede te werken; deze verificatie mag echter niet meer dan twee uren vertraging veroorzaken. In geval van behoorlijk vastgesteld overtollig gewicht vallen de kosten van de verificatieverrichtingen ten laste van de overtreder. In geval van weigering van de vervoerder de verificatie te laten verrichten, eraan mede te werken of het vastgestelde overtollige gewicht af te laden, wordt het voertuig opgelegd op kosten en risico van de overtreder.

§ 6. De Leden van Rijkswacht en politie dienen de bevoegde ambtenaren bij te staan.

§ 7. Op verzoek van een bevoegde ambtenaar:

1. geven de bevoegde autoriteiten hem inzage van de douanebescheiden.
2. de vervoerders, opdrachtgevers, tussenpersonen bij het vervoer en iedere ander persoon die rechtstreeks bij het vervoer of bij een van de ermee verband houdende prestaties betrokken is, zijn ertoe gehouden hem alle informatie te verstrekken, aan zijn oproep gevolg te geven, hem hun boeken en andere beroepsbescheiden over te leggen en hem copieën van of uittreksels uit die boeken of bescheiden te laten nemen. Deze verrichtingen kunnen worden uitgevoerd in de woonplaats of ten zetel van de betrokken personen, mits zij erin toestemmen.

Art 11bis

In geval van overtreding van de voorschriften inzake prijzen en voorwaarden van het vervoer van zaken met motorvoertuigen tegen vergoeding wordt als de dader van het misdrijf gestraft, de vervoerder, de opdrachtgever, de tussenpersoon of de bemiddelaar bij het vervoer en iedere ander persoon die ofwel de overtreding heeft geduld, vergemakkelijkt of eraan deelgenomen heeft.

Art 11ter

§ 1. Bij het vaststellen van een der speciaal door de Koning aangewezen overtredingen van de reglementen, uitgevaardigd op grond van deze wet kan, indien het feit geen schade aan derden heeft veroorzaakt en met instemming van de overtreder, een som gegeven worden, hetzij onmiddellijk hetzij binnen een door de Koning bepaalde termijn. Het bedrag van deze som, dat niet hoger mag zijn dan het maximum van de geldboete die op die overtreding staat, vermeerderd met de opdeciemen alsook de nadere regels inzake heffing, worden door de Koning bepaald. De ambtenaren en beambten die tot een door de Koning bepaalde categorie behoren en door de procureur-generaal bij het Hof van Beroep daartoe individueel zijn gemachtigd, zijn belast met de toepassing van dit artikel en van de ter uitvoering ervan genomen maatregelen.

§ 2. Door betaling vervalt de strafvordering, tenzij het openbaar ministerie binnen een maand, te rekenen vanaf de dag van de betaling de betrokkene kennis geeft van zijn voornemen die vordering in te stellen. De kennisgeving geschiedt bij een ter post aangetekende brief; zij wordt geacht te zijn gedaan de eerste werkdag na de dag van afgifte ter post.

§ 3. Indien de overtreder geen woonplaats of vaste verblijfplaats in België heeft en de voorgestelde som niet onmiddellijk betaalt, moet hij aan de in paragraaf 1 bedoelde ambtenaren of beambten een som in consignatie geven bestemd om de eventuele geldboete en gerechtskosten te dekken. Het bedrag van de som die in consignatie moet wordt gegeven en de nadere regels inzake heffing, worden door de Koning bepaald. Het door de overtreder bestuurde voertuig wordt op zijn kosten en risico ingehouden tot deze som betaald is en het bewijs geleverd wordt dat de eventuele bewaringskosten van het voertuig betaalde zijn of, indien dit niet gebeurt, gedurende zesennegentig uren te rekenen vanaf de vaststelling van de overtreding. Bij het verstrijken van deze termijn mag de inbeslagneming van het voertuig bevolen worden door het openbaar ministerie. Een bericht van inbeslagneming wordt binnen de twee werkdagen aan de eigenaar van het voertuig gezonden. Het risico en de kosten voor het voertuig blijven tijdens de duur van het beslag ten laste van de overtreder. Het beslag wordt opgegeven nadat het bewijs geleverd werd dat de som die in consignatie moet worden gegeven en de eventuele bewaringskosten van het voertuig betaald werden.

§ 4. Leidt de strafvordering tot veroordeling van de betrokkene:

1. dan wordt de gegeven of in consignatie gegeven som toegerekend op de aan de Staat verschuldigde gerechtskosten en op de uitgesproken geldboete; het eventuele overschot wordt terugbetaald.
2. dan wordt, indien het voertuig in beslag genomen werd, bij het vonnis bevolen dat de Administratie van de Domeinen het voertuig moet verkopen indien de geldboete en de gerechtskosten niet binnen een termijn van veertig dagen vanaf de uitspraak van het vonnis betaald werden; deze beslissing is uitvoerbaar nietegenstaande elk rechtsmiddel. De opbrengst van de verkoop wordt toegerekend op de aan de Staat verschuldigde gerechtskosten, op de uitgesproken geldboete en op de eventuele bewaringskosten van het voertuig; het eventueel overschot wordt terugbetaald.

§ 5. In geval van vrijspraak wordt de geheven of in consignatie gegeven som of het in beslag genomen voertuig teruggegeven; de eventuele bewaringskosten van het voertuig vallen ten laste van de Staat. In geval van voorwaardelijk veroordeling wordt de gegeven of in consignatie gegeven som teruggegeven nadat de gerechtskosten betaald zijn en het bewijs geleverd wordt dat de eventuele bewaringskosten van het voertuig betaald zijn.

§ 6. In geval van toepassing van artikel 166 van het Wetboek van Strafvordering wordt de gegeven som toegerekend op de door het openbaar ministerie vastgestelde som en wordt het eventuele overschot terugbetaald.

§ 7. De in consignatie gegeven som of het in beslag genomen voertuig worden teruggegeven wanneer het openbaar ministerie beslist geen vervolging in te stellen of wanneer de strafvordering vervallen of verjaard is.

§ 8. De bepalingen van dit artikel gelden niet wanneer de overtreding wordt begaan door een militair die zicht verplaatst voor de behoeften van de dienst, of door een van de personen bedoeld in de artikelen 479 en 483 van het Wetboek van Strafvordering.

Art 12

Opgeheven worden:

1. het koninklijk besluit nr. 248 van 5 maart 1936 houdende regeling van het vervoer van zaken door middel van motorvoertuigen, gewijzigd bij de besluitwet van 14 februari 1946, en bij de wet van 20 december 1957;
   
2. Het koninklijk besluit van 9 mei 1936, houdende algemeen reglement betreffende het vervoer van zaken door middel van motorvoertuigen, gewijzigd bij het besluit van de Regent van 5 februari 1946 en bij de koninklijke besluiten van 12 mei 1951, 20 juli 1954, 31 oktober 1957 en 21 november 1958.

Art 13

Deze wet treedt 1 januari 1961 in werking. De Koning kan haar op een vroegere datum in werking stellen.

o.a.
- Gewijzigd bij   WET  van  21-05-1991
- Gewijzigd bij   WET  van  03-05-1999
        Van kracht tot   (onbepaald)
- Gewijzigd door   KB  van  07-05-2002

---

	This site is created by Stefaan Van Hoeck